İnsanların yegâ kalabalık yanlızlığında buldum seni.

Kaybolan geçmişim!

Aradım bütün divâneleri,

Kapatmışlar kendilerini bana,

Sen gibi...

Yakmalı bişileri yokluğunda yandığın gibi,

Hiçmi acımaz insan...

Sen ne körpe hislerimdin,

Var olamayan sevgiliye bu kaçıncı hayıf..

Neden yoksun?

Ayıp!

Var olman neden anlamsız!

Neden harabeler bukadar alımlı?

Ve neden bu kadar cazıp, gireni çıkanı belirsiz yapılar...

Neden hesaplamazki insan gireni ve çıkanı...

Neden bu tatlı acı?

Bu ahlar sana!

İnatla duyma!

Boğazımın yırtılışını.

Evet inatla istiyorum ötenazi...

Sen dahil doktorum,

Doktorlarda sallamıyor beni...

Bırak onu gitsin güle güle de.
Bırak yakamı.

Yaka sirker oldum sensizliğime olan sabrıma.

Ruhban sevgili,

Olmanda, olmamanda anlamsız ben gittiğimde...

İnatla anlama!

Hoşçakal...

cihad kol (photo : aslı sübaşı)